فکرم

بخندیم اما سرمایه ی خنده ی ما گریه ی دیگران نباشد

نو

فکرهایم روی طناب رخت, با نسیمی از باد بر زمین افتاد. دوباره در فکرم, از نو باید شست.

حامدنوشت: اینم یه نقاشی دیگه از مامان. اگه دیر به دیر اینجا آپدیت میشه به خاطر تنبلی منه.

   + مامان مرمری ; ۱:٠۳ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/٢/٢۱
comment نظرات ()